veya

http://www.tumgazeteler.com/?a=4829270

bir göz atın derim.. belki ne demek istediğimi daha iyi anlarsınız..

birilerini kıskanıp kıskanmadığınızı da ancak siz bilebilirsiniz ama birisinin bu kültürden prim yapması ayıp bir şey değil. mevlana yerine aynı süreyi ırgatların hayatını araştırmaya adayınca da mesela “bereketli topraklar üzerinde” gibi bir eser çıkıyor. birisi araştırmış, paketlemiş sunmuş. bence mevlana olsa gurur duyardı ki duyulmasını istemese mesnevi gibi bir eseri kaleme alması söz konusu olmazdı. benim blogumun başlığında da aynı sitemi görebilirsiniz mesela: “kimse beni okumuyor”.

bu paketleme meselesinde dediğinizi gayet iyi anlıyorum ama siz beni anlamıyorsunuz gibi geliyor. bir kere bu paketleme işi, “olduğundan güzel hale getirmek” değil, “başka bir forma sokarak, ilgi çekmesini sağlamak” demektir. biraz mecaz anlamı ağır basmış işte. herneyse, zaten burada paketlenen de insan değil, bir düşünce biçimidir. bir öyküdür, en basitinden. her tarikatta ve hatta dünya üzerindeki her kurumda ve toplulukta olduğu gibi, mevleviler de sunuma önem vermiştir. o beyaz kıyafetleri, değişik ritüelleri… “çok sade olmak istiyorlardı” evet. ama daha az dikkat çekerek sade olabilirlerdi. daha da ileri gidebilirim hatta: mevlana tarikatı kendi zamanının bir popüler kültür öğesiydi.

bu arada, siyasi iktidarların ilgisinden bana ne? ortada bir eser var ve ben ona yorum yapıyorum. hiçbir dine inanmayan ve apolitik bir insanım. eğer bektaşileri inceleyen güzel bir eser çıkarsa, ben de seve seve incelerim.

ps. [insan 20'li yaşlarda (hatta başında) gördüğü değerleri doğru sanar. bundan sonra gelen her değişim "yozlaşma" olarak görülür. bu adem ile havvadan veya ilk bıyıklı maymunlardan (artık her neyse) beri böyledir. "nesil eleştirileri" tamamen değişime dirençten kaynaklanır.] demişti bir hocam…

2.”birisinin bu birikmiş kültürden tek başına prim yapmasını mı kıskanıyorsunuz?”

3.”güzel paketleyip sunma”

bakın ben inançsız olmama rağmen tasavvuf gibi konulara ilgisi ve saygısı olan bir insanım.. garip gelebilir bir çok insana ama öyle işte..

ve tasavvuf (benim okuduğum ve anladığım kadarıyla) basitleştirilecek veya sadeleştirilecek birşey değildir. aksine ne kadar çok okunursa ve tartışılırsa o kadar değer kazanan ve derinleşen birşeydir.

ikinci tespite gelince, birilerin bu kültürden prim yapmasını ve rant elde etmesini kıskanmıyorum, “eleştiriyorum”.

ve benim bahsettiğim sizin de ısrarla anlamak istemediğiniz nokta da üçüncü mantık. paketleme ve sunma zihniyeti. yani bir düşünceyi bir meta olarak görmek ve onu satabilmek için onu olduğundan daha güzel gösterme çabası içine girilmesi ve “güzel paketlemek gerektiği” zihniyeti.

“ya olduğun gibi görün, ya göründüğün gibi ol” diyen Mevlana’nın kemikleri kadar benim içim sızladı ne diyeyim?

popülerlik konusuna gelince. tarikatlar arasında belki de en yoğun ilgiye sahip olan (yani popüler olan) Bektaşilik’tir. ancak bu tarikatın muhalif ve keskin yanları olduğu için görmezden gelinir siyasi iktidarlar tarafından. onun yerine Mevlevilik gibi daha pasif bir tarikatı popüler yapma endişesi içine girilir. bilmem anlatabildim mi kimin, neye, nasıl alet olduğunu?

“Hakikat aramakla bulunmaz ancak bulanlar hep arayanlardır” demiş Bayezid-i Bistami. aramadığı halde bulduğunu sanan yeni bir nesil var şimdi ortada.

her gördüğümde elime alıp bakıyorum, sonra almaktan vazgeçiyorum.